2053*

-Μπαμπά, τί είναι τα Χριστούγεννα;

-Πού το άκουσες εσύ αυτό;

-Η Μαρία, η συμμαθήτριά μου το είπε. Το άκουσε από τον πατέρα της, που δουλεύει στο Εθνικό Αρχείο.

Ο πατέρας της μικρής Ελένης έκατσε απαλά στην άκρη του κρεβατιού. Κοίταξε την εξάχρονη κόρη του και σκέφτηκε πόσο τυχερός είναι.

-Τα Χριστούγεννα ήταν μια αρχαία, ειδωλολατρική γιορτή του Παλαιού Κόσμου, κατά την οποία γιορτάζανε τη γέννηση κάποιου προφήτη που ήταν γνωστός ως Χριστός. Μάλιστα, ήταν τόσο γνωστός που οι χρονολογίες στον Παλαιό Κόσμο χωρίζονταν σε Προ Χριστού και Μετά Χριστόν, δηλαδή πριν και μετά τη γέννησή του.

-Τί σημαίνει ειδωλολατρική; και προφήτης; και παλαιός κόσμος; πες μου μπαμπά!

-Ώπα, ώπα, ένα ένα γλυκιά μου... Λοιπόν, ας αρχίσω από τα εύκολα. Προφήτης λεγόταν κάποιος που έβλεπε το μέλλον και ήξερε τί θα γίνει.

-Μα αυτό είναι χαζό. Ήταν χαζοί τότε μπαμπά;

-Χμ, όχι ακριβώς. Απλά ήταν πιο... αφελείς κατά κάποιο τρόπο. Και δεν γνώριζαν καλύτερα. Εξάλλου, στον Παλαιό Κόσμο οι Επιστήμονες αποτελούσαν μια μικρή μερίδα του πληθυσμού.

-Μα τί είναι ο Παλαιός Κόσμος; Ακόμα δεν μου είπες...

Ο πατέρας άρχισε να σκέφτεται ότι δε θα ξέμπλεκε εύκολα με αυτή τη συζήτηση. Πήρε μια ανάσα ενώ προσπαθούσε να αποφασίσει τί ακριβώς θα έλεγε στην μονάκριβή του κόρη.

-Παλαιός λέγεται ο Κόσμος που υπήρχε πριν από την Επανέναρξη Της Ιστορίας. Αυτό τουλάχιστον ξέρεις τί είναι, σωστά;

-Ναι! Το μάθαμε πέρισυ. Ήταν τότε που αρχίσαμε να μετράμε τις χρονιές από το μηδέν. Δηλαδή πριν από 2053 χρόνια.

Η Ελένη φούσκωσε από ικανοποίηση και ένα πλατύ χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό της.

-Ακριβώς. Αλλά ξέρεις γιατί βάζουμε έναν αστερίσκο δίπλα στις χρονιές;

-Ε... επειδή...Επειδή είναι χαριτωμένος;

-Χμ...ίσως. Απάντησε ο πατέρας χαρίζοντας στην κορούλα του ένα μεγάλο χαμόγελο.

-Αλλά υπάρχει κι άλλος λόγος. Λοιπόν, όπως σου είπα ήδη, παλιά, πολύ παλιά, οι άνθρωποι μετρούσαν τις χρονιές με βάση τη γέννηση του Χριστού.

-Που ήταν προφήτης. Πετάχτηκε η μικρή.

-Σωστά. Τη χρονιά 2020 μετά τη γέννηση του Χριστού, λοιπόν, ένα κύμα επιδημιών, αρρωστιών δηλαδή, άρχισε να χτυπάει τη Γη. Στην αρχή οι άνθρωποι μπορέσαν και αντιμετώπισαν αυτές τις επιδημίες. Αλλά καθώς εμφανίζονταν καινούριες και πιο δυνατές αρρώστειες, οι άνθρωποι αρχίσανε να χάνουνε τη μάχη αυτή.

-Μα μπαμπά, δεν υπήρχανε Γιατροί να τους κάνουνε καλά;

-Αχ, υπήρχαν γλυκιά μου, αλλά ήταν πολύ λίγοι. Στον Παλαιό Κόσμο δεν κυβερνούσαν οι Επιστήμονες αλλά οι Πολιτικοί και οι Πλούσιοι, άνθρωποι δηλαδή που δεν είχαν τις κατάλληλες γνώσεις αλλά έπαιρναν όλες τις αποφάσεις για όλον τον κόσμο.

-Μα, μπαμπά, αφού δεν είχαν γνώσεις τότε γιατί κυβερνούσαν;

-Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι τους Πολιτικούς τους επέλεγε ο κόσμος, ενώ οι Πλούσιοι είχαν μεγάλη περιουσία, δηλαδή πολλά πράγματα δικά τους, πολύ περισσότερα απ'όσα χρειάζονταν.

-Μπαμπά, σίγουρα δεν ήταν χαζοί; Γιατί επέλεγαν ανθρώπους χωρίς γνώσεις; Και γιατί είχαν τόσα πολλά πράγματα;

-Αυτό, μικρό μου λουλουδάκι, είναι ένα από τα μυστήρια του Παλαιού Κόσμου.

Η Ελένη έμεινε για λίγο σκεφτική. Τελικά, ανακοίνωσε με αποφασιστικότητα:

-Όταν μεγαλώσω, θα μελετήσω τους Χαζούς Ανθρώπους και θα το λύσω το Μυστήριο!!

-Είμαι σίγουρος ότι θα το κάνεις, γλυκιά μου!

-Ας γυρίσουμε στη μάχη μπαμπά!

-Στην ποιά;

-Στη μάαχηη... Αυτή που έχαναν οι άνθρωποι...

-Α, ναι, σωστά. Οι αρρώστειες, λοιπόν, αρχίσανε να σκοτώνουνε όλο και πιο γρήγορα ολοένα και περισσότερους ανθρώπους. Μέσα σε λίγα χρόνια εξαφανίστηκε πάνω από το 99 τοις εκατό του πληθυσμού της Γης. Για να καταλάβεις, ενώ κάποτε όλοι οι άνθρωποι ήταν περίπου οκτώ δισεκατομμύρια, λίγο μετά το 2030 μετά τη γέννηση του Χριστού είχαν μείνει περίπου δέκα χιλιάδες.

-Οκτώ δισεκατομμύρια; Σοβαρά, μπαμπά; Μα, πού χωρούσαν όλοι αυτοί; Ααα, μήπως ήταν πολύ μικροί; Ή..ή...ζούσανε στον αέρα... ή... κάτω από τη Γη... ή....

-Ώπα, ώπα μικρούλα μου. Βάλε φρένο. Ούτε πολύ μικροί ήτανε, ούτε ζούσαν στον αέρα. Αλλά ζούσανε πολύ κοντά ο ένας στον άλλον και επίσης είχαν απλωθεί σε ολόκληρη τη Γη.

-Μα, μπαμπά, αν οι άνθρωποι ήτανε παντού, τότε πού ήτανε τα ζώα;

-Δυστυχώς, γλυκιά μου, οι άνθρωποι είχαν σκοτώσει τα περισσότερα ζώα τότε και είχαν απομείνει πολύ λίγα. Όπως επίσης είχαν σκοτώσει και τα περισσότερα δάση για να χτίσουν τις κατοικίες τους, ενώ επίσης είχανε καταστρέψει βουνά, πεδιάδες και θάλασσες.

Η Ελένη,ξαφνικά, άρχισε να κλαίει με αναφιλητά. Ενστικτωδώς, ο πατέρας την αγκάλιασε σφιχτά.

-Μικρή μου αγάπη, γιατί κλαις;

-Μα, μπαμπά, είναι φρικτό αυτό που λες. Δεν μπορώ να φανταστώ έναν κόσμο χωρίς ζώα, χωρίς δάση, χωρίς βουνά, πεδιάδες και θάλασσες. Αυτός είναι ένας πολύ, πολύ άσχημος και κακός κόσμος.... Μπαμπά, θα γίνουμε κι εμείς έτσι; Τόσο χαζοί και κακοί;

-Όχι γλυκιά μου, μην ανησυχείς. Γι'αυτό έγινε η Επανέναρξη Της Ιστορίας. Για να μη γίνουμε ποτέ ούτε χαζοί, ούτε κακοί και για να υπάρχουν πάντα όλα αυτά που αγαπάς.

-Τί εννοείς;

-Όπως σου είπα ήδη, γύρω στο 2030 είχαν μείνει ελάχιστοι άνθρωποι στη Γη. Τότε, συγκροτήθηκε μία ομάδα από εκατό άτομα που ήταν όλοι Επιστήμονες. Υπήρχαν Γιατροί, Φυσικοχημικοί, Γεωλόγοι, Βιολόγοι μέχρι και κάποιοι Κοινωνιολόγοι και Ψυχολόγοι. Αυτοί οι εκατό λοιπόν, κάτσανε και φτιάξανε ένα σχέδιο σωτηρίας της ανθρωπότητας. Το έτος 2039 μετά τη γέννηση του Χριστού, αποκτήσανε τον απόλυτο έλεγχο της Γης και βάλανε σε εφαρμογή το σχέδιο τους, ώστε η ανθρωπότητα να μπορέσει να ορθοποδήσει, να ανθίσει δηλαδή ξανά, χωρίς όμως να επαναλάβουν τα προηγούμενα λάθη που είχαν κάνει οι άνθρωποι. Έτσι, το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς ανακήρυξαν την Επανέναρξη Της Ιστορίας, αρχίζοντας από το μηδέν. Και από τότε τη Γη κυβερνάνε οι Επιστήμονες και με τις γνώσεις τους έχουνε καταφέρει να ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο πληθυσμός ποτέ δεν ξεπερνάει τα 300 εκατομμύρια, έχουμε όσα χρειαζόμαστε, δεν καταστρέφουμε δάση, δεν μολύνουμε θάλασσες, δεν σκοτώνουμε ζώα και όλοι οι άνθρωποι ζούνε ευτυχισμένοι και αγαπημένοι. Και γι'αυτό κάθε Δεκέμβρη, γιορτάζουμε τη Γέννηση του Νέου Κόσμου αγκαλιάζοντας με χαρά και αγάπη όλους όσους συναντάμε. Και ξέρεις ποιός είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο;

-Ποιός μπαμπά;

-Εγώ, φυσικά, γλυκιά μου. Επειδή έχω εσένα!

Πατέρας και κόρη αγκαλιαστήκανε ξανά.

-Μα, μπαμπά, δεν μου είπες για τον αστερίσκο.

-Αχ, ναι, αυτό το είχα ξεχάσει. Ο αστερίσκος επιλέχθηκε επειδή μοιάζει με έναν ιό. Και πριν με ρωτήσεις τί είναι αυτό, ιός είναι ένας πολύ μικρός οργανισμός ο οποίος προκαλεί αρρώστιες και είναι αυτός που φταίει για τις επιδημίες που εξαφάνισαν τον Παλαιό Κόσμο. Τον βάζουμε λοιπόν για να μας θυμίζει πόσο άρρωστος ήταν ο Παλαιός Κόσμος πριν την Επανέναρξη της Ιστορίας και γιατί εξαφανίστηκε. Κατάλαβες, γλυκιά μου;

-Ναι μπαμπά... νομίζω.

-Μην ανησυχείς, όλα αυτά θα τα διδαχτείς στις επόμενες χρονιές. Τώρα, όμως, πρέπει να κοιμηθείς γιατί και ο ήλιος κοντεύει να κοιμηθεί.

-Μα μπαμπά, δεν μου είπες τί σημαίνει "ειδωλολατρική", είπε η Ελενίτσα με παράπονο. Της άρεσε να ακούει τον πατέρα της. Ήξερε τόσα πράγματα.

-Χμ, τώρα είναι αργά. Αλλά αύριο, σου υπόσχομαι ότι θα σου πω όχι μόνο τί σημαίνει "ειδωλολατρική' αλλά και "πόλεμος", κάτι που επίσης είχανε στον Παλαιό Κόσμο. Σύμφωνοι;

-Σύμφωνοι!

Η Ελένη μπήκε κάτω από τα σκεπάσματά της ενώ αναρωτιόταν τί θα μπορούσε να είναι αυτός ο "πόλεμος". Αποφάσισε ότι, για να το είχανε οι Παλαιοί Άνθρωποι θα ήτανε κάτι χαζό και έκλεισε τα μάτια της.

Ο πατέρας, αφού φίλησε απαλά την μονάκριβή του κόρη στο μέτωπο, βγήκε από το δωμάτιό της και πήγε στο δικό του. Εκεί τον περίμενε ήδη ξαπλωμένη η γυναίκα του, που την λάτρευε και την αγαπούσε πάρα πολύ.

-Τί λέγατε εσείς οι δύο τόσην ώρα; τον ρώτησε μόλις έγειρε το κορμί του στο πλάι της.

-Για τον Παλαιό Κόσμο. Με ρώτησε τί είναι τα Χριστούγεννα.

Η γυναίκα ανακάθισε κάπως ανήσυχη.

-Ελπίζω να μην της μίλησες περί θρησκείας. Είναι μικρή ακόμα.

-Είναι πιο μεγάλη απ'όσο νομίζεις... Το ξέρεις, τα παιδιά πρέπει να μάθουν τα μεγάλα λάθη του Παλαιού Κόσμου ώστε να μην τα επαναλάβουν.

-Και για τον Παλαιό Κόσμο, τί της είπες;

-Ε, μίλησα για τις επιδημίες και τον αφανισμό του πληθυσμού, για τους Αρχικούς Εκατό και την Επανέναρξη της Ιστορίας. Α, της είπα και για τον αστερίσκο. Τον θεωρεί χαριτωμένο. Δεν είναι πολύ γλυκιά;

-Και της τα είπες όλα;

-Τί εννοείς;

-Ξέρεις πολύ καλά τί εννοώ. Για το πώς οι Εκατό πήραν τον έλεγχο της Γης, πώς εξαφανίστηκαν οι επιδημίες, πώς κρατάμε τον πληθυσμό μας σταθερό, γιατί δεν έχει παππούδες και γιαγιάδες. Αυτό εννοώ.

Ο πατέρας γύρισε το κεφάλι του.

-Είναι μικρή ακόμα. Δεν είναι έτοιμη για αυτά τα πράγματα. Ίσως όταν μεγαλώσει.

-Ίσως. Και ίσως όταν τα μάθει, ίσως δεν μας μισήσει.

-Ίσως...

Και τότε κοιμηθήκανε κι οι δύο. Και μαζί τους κοιμήθηκε κι ο ήλιος...